Leerpodium en het lerarentekort

Onlangs een interessant artikel gelezen van Annette Döle over het lerarentekort.

Ze stelt dat de lerarentekort er wel degelijk kan zijn, maar dat wij die wellicht groter maken dan echt nodig is. In plaats van ons er boos over te maken, wat uiteindelijk niets oplost, zouden we er anders naar moeten kijken.

Dingen veranderen. Daar is niets aan te doen. dat gebeurt nu eenmaal. We moeten ervan uitgaan dat de tijden aan het veranderen zijn en dat de technologie daarin een grote rol speelt. En wij zitten in een transitieperiode.

Bedrijven maar vooral ook overheidsinstellingen, dus ook scholen, lopen tegen de verdergaande regelgeving aan. Döle spreekt van een ‘moeras vol troebelheid’, hetgeen ontwikkeling soms tegenhoudt.

Het lerarentekort laat ons eigenlijk zien dat het huidig systeem niet meer werkt. Maar in plaats van de problemen proberen op te lossen vanuit het huidig systeem zouden we ons vizier op de toekomst moeten richten.

Vanuit het onderwijs komen nauwelijks oplossingen. Annette Döle ziet voornamelijk weerstand ontstaan. Bijna alsof men bang is voor de op handen zijnde veranderingen. Hetgeen ik ook meen te constateren btw.

Ze geeft enkele, minder voor de hand liggende voorbeelden, waarvan ik er eentje wil bespreken:
En als het wèl aan geld ligt, stop dan onmiddellijk met het sponsoren van educatieve uitgeverijen en ga je eigen lesmateriaal digitaal maken , stelt ze.
Per jaar gaat er €500 miljoen Euro naar de grote uitgeverijen. Er gaat €100 miljoen euro naar auteurs (vaak docenten met een bijbaan). Maar dan blijft er nog €400 miljoen liggen. Van dat geld kun je heel veel docenten inhuren die lesmateriaal gaan ontwikkelen die ze daarna open source delen.
Zo simpel zou het kunnen zijn inderdaad.

Het is eigenlijk een beetje hetzelfde idee waar wij Leerpodium mee zijn gestart zes jaar geleden. Bij de grote ICT bedrijven betaal je veel voor de software die ze hebben ontwikkeld, hetgeen ook nog eens eigendom blijft van het bedrijf. Leerpodium werkt met open source software om goedkoop te kunnen zijn (en blijven), agile (procesmatig), klantgericht (lees vraaggericht), toekomst bestendig (WordPress zal blijven ontwikkelen), en zonder vendor lock-in (iedereen kan het in principe zelf).

Ik ben het er met Annette eens dat we in een transitieperiode zitten, hoewel er geen moment aankomt waarop we kunnen zeggen ‘dat was toen en dit is nu’. Een en ander zal in voortdurende voortgang of transitie blijven dus het systeem moet daarop ingericht zijn. Ik denk ook in die zin dat wij ooit een goede beslissing hebben gemaakt, ik zie die toekomst wel zitten.